Vandaag kwam het droevige nieuws naar buiten dat René Karst, bekend om zijn vrolijke levensliederen maar ook om zijn scherpe observaties en warme persoonlijkheid, is overleden op 59-jarige leeftijd. In 2022 spraken we hem voor een interview, een gesprek dat ons altijd is bijgebleven door één zin die hem perfect samenvat: “Als schrijver schilder ik met letters.”
Schilderen met letters
Die uitspraak vertelde alles over hoe René naar taal, muziek en menselijkheid keek. Hij zag liedjes niet als simpele teksten op muziek, maar als verhaaltjes vol kleur. “Wanneer ik teksten maak, probeer ik precies te omschrijven wat ik wil zeggen,” zei hij. “Ik schilder met letters.” Het was zijn manier om gevoelens tastbaar te maken. Luchtig, scherp, grappig of oprecht, maar altijd herkenbaar.
Ambassadeur voor Stichting Lezen en Schrijven
René was al jaren ambassadeur van Stichting Lezen en Schrijven. Niet omdat het moest, maar omdat het voor hem voelde als een missie. “Het is een verlengstuk van wie ik ben,” vertelde hij. “Ik hoefde er niet eens lang over na te denken.” In de Week van de Alfabetisering trok hij stad en land door om verhalen te delen van mensen die worstelen met taal. Hij luisterde, sprak met ze, en gebruikte zijn muziek om taal minder bedreigend te laten lijken.
Een prachtige taal
Hij vond het zorgelijk hoe taal soms verschraalde, door sociale media, door automatisering en door gemak. Tegelijkertijd kon hij ook lachen om de nieuwe woorden van jongeren. “De jeugd maakt z’n eigen taal,” zei hij geamuseerd. “Maar Nederlands is een prachtige taal, die moeten we een podium blijven geven.”
Strijd voor Nederlandstalige muziek
René had een uitgesproken mening over hoe weinig Nederlandse muziek op de radio te horen is. Hij noemde het “zonde” dat ons eigen taalgebied zo weinig ruimte krijgt, zeker vergeleken met landen als Frankrijk. Toch bleef hij positief strijden. Niet verbeten, maar met dezelfde energie die zijn liedjes kenmerkte: vrolijk, vol overtuiging, en altijd met een tikje humor.
Het leven vieren
Zijn bekende nummer “Liever te Dik in de Kist” werd vaak verkeerd begrepen, vertelde hij in datzelfde gesprek. Mensen dachten dat het over dood ging, maar voor René ging het over leven. Over durven genieten, een patatje eten, af en toe uit de band springen. “Je moet geen feestje missen,” zei hij. “Dat is eigenlijk het verhaal.”
COMMENTS